मदर्सडे दिवशी याने बायको सोबत केले असे काही की पाहून तुमचे होशच उडतील..

जरा गप्प बस की ग काय कटकट चालू केली आहेस, सकाळपासून इथे आधीच मला काय टेन्शन कमी आहे का सांग बघू..?? तुला कोणती करायचं आहे ती भाजी कर,.. मला चालेल मी काही म्हणणार नाही तुला..’ तो जरा रागात बोला तिच्या सांगे, तस तीला राग न येता ती चेहऱ्यावर हसु आणत स्वयंपाक घरात आली..’ ती स्वता: शी म्हणाली चालेल त्यांना भोपळ्याची भाजी…. म्हणाली.. ‘तिझ्या सासुबाईला तसा बाहेरचा त्याचा अंगणात आवाज ऐकू आलाच होता… त्याचा चहा घेऊन त्याच बाहेर गेल्या होत्या,.. त्याच्या जवळ बसल्या आणि म्हणाल्या, ‘ह्या सध्याच्या परिस्थितीमुळे सर्वानाचं आर्थिक ताण आहेत, आणि ह्याची तिलाही जाणीव आहे,

म्हणून तिने गेल्या दोन-तीन महिन्यात तुला एक रुपया न मागता तिने स्वतःच्या भिशीचे पैसे काढून ती घरात वापरतीये… यावेळी पैठणी भिशीतून येणाऱ्या पैस्यातून घेणार होती ती आणि तिने अगदी रंग देखील ठरवला होता, पण तिने आपल्यावरच आर्थिक संकट बघुन माघार घेतली होती,.. तो पैसा घरातच वापरला ना… आणि तिची छोटीशी नोकरी तर ह्या कोरोनामुळे गेली, नाहितर तीही थोडा हातभार लावतच होती आमच्या संसाराला,… आणि एक अगदी रस्त्यावर, उघड्यावर, येण्यासारखी वाईट परिस्थिती नाही झाली आहे आपली,.. असुदे काय झाले तर आपले सगळे शानशोक बंद झाले, पण ते काय फार महत्त्वाचे नव्हते,

तसे अन्न,, वस्त्र,, निवारा ह्या तीन महत्वाच्या गरजा व्यतिरिक्त होते,.. आणि मग आहे त्यात, समाधान राहायचं सोडून कशाला चिडचिड करून जगण्यातली मजा घालवतोस रे बाळा..??अस म्हणत आई जरा रागावली त्याला… तेवड्यात रामचा फोन वाजला… तो उठून घरा बाहेर गेला… तसा तो मिस कॉलच होता, आता रामला कॉलबॅक करणं खूप आवश्यक होतं… कारण हे की त्याच्या बांधकामाच्या साईटवरचा तो एक अगदी खास माणुस होता.. पण मागे एकदा दोन-तीन महिन्यापूर्वी एका साईटवर काम करताना त्याच्या हॅण्डग्रँडर हातातुन निसटून पूर्ण गुढघ्याला वळसा घालून गेला होता,… त्याच्या रक्ताची धार उडाली होती आणि त्यामुळे राम त्यादिवसापासून कामावर आला नव्हता… त्याच्या बायकोने फतवाच काढला होता… एक तर लंगडत, धडपडत कामावर जायचं नाही.

एकदा का पूर्ण बरं वाटलं तेंव्हाच आणि फक्त तेंव्हाच कामावर जायचं… तो कामावर आला नव्हता त्यामुळे ह्या दोन- तीन महिन्यांत तिची आणि माझी भेट झाली नव्हती,… खरंतर त्याची खुप गरज होती कामावर, कारण तो खुप विश्वासू होता… बहुतेक तो कामावर येणार आहे यासाठीच फोन आला असेल त्याच्या… असा विचार करत करत त्याला कॉलबॅक केला त्याने,.. हॅलो बोल की राम… येणार आहेस का कामावर आज..?? राम म्हणाला…. सर कामावर येईन दोन दिवसात पण आता मला थोडे पैसे हवे होते,… उद्या मदर्स डे आहे… माझा मुलगा त्याच्या आईसाठी भेटवस्तू बनवत होता तेंव्हाचं मला कळलं… मला ही माझ्या आईसाठी.

साडी घ्यायची आहे.. त्यासाठी थोडे पैसे हवे होते सर… आहेत का तुमचा जवळ… त्याच बोलून होण्याआधी तो हसायला लागला..’ अरे राम तूझ डोकं आहे का रे जाग्यावर… आणि तुझी आई तर दोन वर्षांपूर्वी हे जग सोडून गेला ना, मग कोणासाठी गिफ्ट घेतो रे तू..? राम तिकडून म्हणाला, ‘हसु नका ना साहेब, ह्या मागल्या दोन महिन्यात माझी बायकोच माझी आई झाली आहे साहेब… अगदी एका लहान लेकरासारखं तिनं माझं सगळं केलं आहे… तिने मला अगदी खाऊ सुद्धा घातलं आहे… आणि तिने पाच पाच घरात काम केलं आहे, भांडे घासायची… तिने माझ्या कमाईची भरपाई केली… तिने माझ्यावर कोणताही ताण घेऊ दिला नाही…

त्यामुळेच आता मी पूर्ण पणे बरा झालोय आहे सर… आपल्या त्या चालु साईटच काम मीच पूर्ण करणार पण मला आता थोडे पैसे द्या… बायकोला पैठणी साडी घेऊन द्यायची म्हणतोय… आणि पैठणी नसली तरी पण सेमिपैठणी तरी घालायची इच्छा आहे तिला, आणि एकदा चांगला फोटो काढायचा ही इच्छाआहे तिच… आणि माझा मित्राच घरगुती दुकान आहे म्हणाला.. तू ये देतो तुला… सर मला तीन हजार द्या ह्यावेळी… आपल्या सियडेंचे काम पन्नासच ठरलेलं आहे ना ते मी नक्की करीन पूर्ण, आणि मी माझ्या आईला कधी नाही साडी घेऊ शकलो, पण आता ह्या माझ्या बायको साठी तरी घेऊ द्या…

मी साईटवर येऊ का पैसे घ्यायला आता,.. तो गडबडीत त्याला म्हणाला, ‘हो तासाभरात ये तू..’ अस म्हणत याने आपला फोन ठेवला.. आणि त्याने सहज घरा बाहेर नजर फिरवली… आणि घरा बाहेर छोट्या, छोट्या कुंड्यात, बागेत बराच भाजीपाला लावलेला होता… वेलाल ही दोडकी, कारली लागली होती.. आणि बागेत कडीपत्ता ही लागला होता,… त्याला अडवलं की आपण एकदिवस ओरडलो होतो… किती खर्च करताय हा भाजीपाल्यावर..? त्याच हे उत्तर होतं ते आज लक्षात आलं माझ्या…. राम सारखा माणुस त्याच्या बायकोची किती किंमत करतो, आणि आपण हिला किती गृहीत धरतो…आई म्हणते ते बरोबरच आहे,

आपली परिस्थिती इतकी ही बिकट नाही फक्त आपलं मन बाहेरच्या परिस्थितीने गडबडल आहे फक्त…आणि आपण उगाच घरच्यावर राग राग करतो… तो हा विचार करत होता तोपर्येंत त्याला आईने हाक मारली, ‘डबा तयार आहे रे बाळा,.. आणि कामावर जाताना तो हळूच आईला म्हणाला… की हिने भिशीच्या पैस्यातून कोणत्या रंगाच्या पैठणी आणायची ठरलं होतं ग… आणि आई तुझ्याकडे होती की एक पैठणी… त्याची आई म्हणाली,. ‘अरे आता मला मेलीला ह्या कॉटन साडी शिवाय काहीच सहनही होत नाही रे,.. म्हणून तुझ्या ताई घेऊन गेली तुझ्या लग्नाआधीच, नाहीतर मी सुनबाई ला दिलीच असती…

आणि माझी तर जांभळ्या रंगाची होती रे आणि तिला हिरव्या रंगाची पैठणी घ्यायची होती… आता कधी येणार योग तिला देवालाच माहीत’ चालू साईटवर राम त्याची वाटच बघत होता.. ह्याने त्याला पैसे दिले आणि हा म्हणाला, ‘राम्या मलाही घेऊन चल की रे त्या साडीच्या दुकानात… मलाही एकदा बघू दे साडी मलाही घायची आहे बायोको साठी’ सेमीपैठणीतून रामने लाल रंगाची पैठणी निवडला,.. आणि ह्याने पण हिरवा रंगाची पैठणी घेतली, आणि आईसाठी एक कॉटनची साडी घेतली… ते दोघे दुकानाबाहेर पडताना त्याच्या डोळ्यात पाणी आले आणि त्याने रामचे आभार मानले.. अरे आई तर आहेच माझी पण आज.

तू माझ्या बायकोतली आई शोधून दिलीस मला … दुसऱ्या दिवशी आई आणि बायको दोघी सोफ्यावर बसवल्या… औक्षण केलं आणि त्यांच्या डोक्यावर फुलं टाकत म्हणाल्या… हॅप्पी मदर्स डे,.. आई मला माहित आहे की तुला हि पाश्चिमात्य पद्धत आवडणार नाही,…. माणसाच्या मनात प्रेम तर असतंच, पण मला अस वाटत की प्रेम व्यक्त करायला एखादा दिवस असेल तर काय फरक पडतो….. आणि तो दिवस हि आईसाठीचआहे ना… आपण सेलिब्रेशन घरात तर करतोय… म्हणत म्हणत त्याने दोनी साड्या दोघीसमोर ढेवल्या.. अबी त्याच्या बायकोला तर खूपच आवडला तो हिरवागार रंग अगदी तिला हवा होता तसा…

आणि त्याच्या आईचे तर डोळे पाणावले, ‘अरे बाळा मला कशाला आणत बसला रे..’ त्याने त्याच्या आईला जवळ घेतलं, ‘आईने सुनेसाठी मला समजवणारी तू एक ग्रेट आई आहेस, तुला तर पाहिजेच घ्यायला, आणि राणीसरकारची भिशी तर घराचा खर्च गेली, तर त्यासमोर तर हि एक छोटीशी भेट आहे… पण पुढच्या वेळी अगदी ओरिजनल पैठणी घेऊन देणार मी तिला.. आणि ते हि पुढल्या मदर्स डे ला… कारण बघ की ‘ ती माझी बायको असली तरी… तिने मला मुलासारखं समजुन घेतले आणि घरी अगदी सावरून धरलंय तिने… आपला अहंकार बाजूला ठेऊन जी बायको तिच्या नवऱ्यावर प्रेम करू शकते, ना आई..

ती त्याची बायकोतली आई असते अगं.” आई त्याच्या डोक्यावर हात फिरवत म्हणाली..’ अरे बाळा प्रत्येक स्त्री मध्ये एक आईपण असतं रे… तितक्यात रामने व्हिडीओ कॉल केला त्याला , साहेब तुमचे खूप आभार आमची आई तर एकदम खुश आहे बघा… त्याच्या कष्टाने रापलेली त्या साडीत तिची बायको अगदी आनंदी दिसत होती… आईने रामच फोनवर खूप कौतुक केलं,… आपल्या नवऱ्याने आपला समाजात वाढवलेला सन्मान बघुन, ती खूपच आनंदीत झाली… त्याने फोन ठेवला तर समोर….. ती पैठणी नेसुन आली होती,… त्याला ती आताही आपल्या आईसारखी दिसली, ती शांत, समाधानी, खूप आनंदी..

घरा बाहेर बहरलेल्या हिरव्यागार त्या बागेसारखी,.. आणि तुम्हाला हा लेख कसा वाटला ते कमेंट करून आम्हाला नक्की कळवा..

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Don`t copy text!